donderdag 18 februari 2010

Uitstekend geslufterd

De verwachtingen waren hooggespannen. Met de boot naar Texel, met Hugo. Wanneer we in de auto vrachtwagens of traktoren tegenkomen hoor je vanuit het kinderzitje een geluid van iemand die, zoals dat in het Engels zo fraai klinkt, ‘in awe’ is.
Nu zouden we met ronkende motoren het ruime sop kiezen. ‘In awe’-technisch een zekerheidje, vermoedden wij toen we op de pier aansloten in de rij.
Het was in diezelfde rij dat Hugo besloot de doorbraak van twee nieuwe kiezen extra luister bij te zetten.
Een elftal veegdoekjes, schone kleding, weeiig ruikende vingers en een 3-ponder van een luier verder meerde de veerboot aan op Texel. We denken niet dat Hugo heeft geweten dat hij op een boot zat.

Wat kun je zeggen over Texel? Een boottocht van niks, dat in ieder geval dus. Erg vlak ook. Veel landbouw en akkerbouw. In de winter weliswaar, dus je kijkt voornamelijk uit op toendra’s in tijdelijke ruste.
Is Texel groot? Je kunt er verdwalen, allicht, en we zijn niet van de ene kant van het eiland naar de andere gereden. Wel herinner ik me een anekdote uit mijn jeugd. Een schoolexcursie. Lekker door de natuur fietsen en antwoorden zoeken op vragen over die natuur. Een half jaar voor de excursie hadden we een invalmeester, ik geloof niet dat we toen al over ‘docenten’ spraken – voor Scheikunde. Hij heette Peter Lok. En hij woonde op Texel. Wij spraken zijn naam in het Engels uit. Vermoedelijk omdat het leuk klonk. Veel meer reden heb je in die fase van je leven niet nodig. Op Texel besloten we logischerwijs dat we Piedur Lock gingen opzoeken. Want hij woonde op Texel, en wij waren op Texel. Een lang verhaal kort: Peter Lok werd gevonden. En heel veel moeite had dat niet gekost. Kortom, het is een eiland waar je jezelf om een boodschap kunt sturen.

We meldden ons bij de receptie van Landal De Sluftervallei. Ik herhaal het nog maar een keer. Sluftervallei. Bij mij gaan dan alle luiken open. Zou het een werkwoord zijn. Een oude Juttersterm, om aan te geven dat er wel gejut ging worden, maar zonder al teveel verwachtingen of ambitie. Dinsdagavond, een uurtje slufteren. Vond je wat dan was dat meegenomen, maar je was er in ieder geval even uit.
Wat ook kan: een orgaan uit vroeger tijden, afgestoten door evolutie. Je kon er alleen maar last van hebben. Dokter, ik heb last van een brandend gevoel, hier. Een ontstoken slufter. Waarna je zonder pardon naar de Sluftervallei werd gedeporteerd, zodat het zich niet kon verspreiden. Een melaatsenkolonie. Soms vind je er nog weleens eentje, als je door de vallei struint. Een versteende slufter, als een bullepees, half uit het zand stekend.

Het onooglijke meisje van de receptie leek mij niet iemand die vaak stilstond bij het hele Sluftergebeuren. We wisselden de noodzakelijke plichtmatigheden uit, waarna ze mij de sleutel overhandigde. Die sleutel, zo zei ze, gaf ook toegang tot het zwembad. Toen we twee dagen later uiteindelijk aan zwemmen toekwamen, kwam mijn meisje met een verontrustend inzicht. Als het slot van het zwembad en het huisje identiek waren, betekende dat dan niet dat iedereen feitelijk een loper voor het gehele park in handen had? Wij dachten van wel. Wij gaan dat een volgende keer aan een test onderwerpen. Of ik, in ieder geval.

We hadden gekozen voor een standaardhuisje. Wat er kortgezegd op neerkomt dat we geen sauna en flatscreen met filmkanaal hadden. Voor die sauna valt nog iets te zeggen, wat zo’n TV betreft: daarvoor kun je even zo goed thuisbljven. Geen zeehond gezien omdat je de Die Hard marathon zat te kijken. De verkeerde luxe op de verkeerde plaats. De ontwikkeling van menselijke behoeften in een notendop.

Wat doe je dus zoal in zo’n weekend? Wat je hoort te doen. Je verbazen over de inrichting van het huisje. Slepen met het slaapkamermeubilair. Loeren naar de buren. Kijken of het Duitsers zijn. Afwassen, zoals vroeger. Een dinerbord kapot laten vallen. Lekker eten. Minder lekker eten. Daar geen punt van maken. Spelen met vuur in de openhaard. Wandelen. Zwemmen. Bowlen. Meermaals constateren dat die godverdomde bowlingbaan afloopt. De snackbar negeren. Als tegenprestatie chips schransen, niet eten, maar schransen. Zeehonden kijken. En vooral, alles zoveel mogelijk proberen te zien door de ogen van een tweejarige.
Welbeschouwd een weekendje ouderwets slufteren. Met een aangenaam gebrek aan ambitie. Wat leek af te stralen op het personeel.
Bij het uitchecken werd slechts € 1 in rekening gebracht voor het dinerbord in plaats van de vastgestelde € 2,50.

6 opmerkingen:

bas.hoogland zei

Geachte heer Beerends,
leuk om te lezen dat u het naar de zin heeft gehad op ons park Sluftervallei. Althans dat lees ik er wel tussendoor.
onderstaand treft u meer over de naam "Slufter". ik begrijp dat u deze naam fascineert...
Wellicht een volgende keer naar ons park Hoog Vaals in Zuid Limburg? Kunt u zich verdiepen in "de jeker" en wat dat is wordt u op het park wel duidelijk.........Graag tot een volgende keer!
Bas Hoogland,
Commercieel Directeur
Landal GreenParks
www.landal.nl



De Slufter
Uniek natuurgebied ten noorden van De Koog tussen de Muy en de Eierlandse Duinen. Ontstaan nadat er in de 17e eeuw een zanddijk is aangelegd over de zandplaten tussen het oude land van Texel en het eilandje Eierland. Het gebied westelijk van deze stuifdijk groeide steeds meer aan richting duinvorming en daartussen is een open slenk blijven bestaan.Ter hoogte van de hoofdingang van De Slufter ligt de open verbinding met de Noordzee. Bij hoogwater kan de zee ongehinderd naar binnen vloeien en alle kreken, geulen en prielen vullen met vers zeewater. Bij laagwater stroomt het water weer terug naar zee. De stroomsnelheid van het water is verschillend. Het hoogst is die in de hoofdgeul, die in zee uitmondt. De monding van deze geul verplaatst zich geleidelijk van noord naar zuid. Rijkswaterstaat probeert door verlegging van de sluftermond het 'wandelen' binnen de perken te houden. Op de vlakten waar de stroomsnelheid laag is, vindt slibvorming plaats. Dit zijn de wadachtige gedeelten van De Slufter, die voornamelijk in het noordelijk deel te vinden zijn. Rond de hoofdgeul bij de ingang zijn deze vlakten veel zandiger. Grote schelpenbanken liggen hier bloot. Bij westerstorm komt een groot deel van het gebied onder water te staan,
De Slufter heeft een typische kwelderflora: planten die bestand zijn tegen zout water. Zeekraal en lamsoor zijn de bekendste soorten, maar ook Engels gras- en lepelblad, zeeweegbree, zoutmelde, melkkruid, zeealsem en kweldergras. Het lamsoor bloeit massaal in juli en augustus waardoor grote oppervlakten van De Slufter paars gekleurd zijn.. De Slufter een uiterst belangrijk vogelgebied, niet alleen om te broeden maar ook om te rusten. Veel steltlopers, plevieren, meeuwen en eenden verblijven hier.

beerends zei

Geachte heer Hoogland,

Wij hebben het uitstekend naar de zin gehad, zonder meer. En leuk dat u ons een speciale aanbieding doet voor Landal Hoog Vaals. Althans, dat lees ik er wel tussendoor ;)

Het behoeft geen toelichting dat ik daarna natuurlijk uitgebreid over 'De Jeker' schrijf.

Met vriendelijke groet,
Rogier Beerends

Anoniem zei

Geweldig verhaal om terug te lezen over Peter Lock! Heb de ernstge brief die onze ouders over deze memorabele excursie kregen meteen weer eens opgezocht. Mijn moeder heeft deze me destijds gegeven onder het mom: "moet je bewaren is leuk voor later". En daar heeft ze gelijk in gekregen! Moest er, zeker in combinatie met jouw verhaal, weer om lachen....

Ik citeer:
"Door middel van deze brief willen wij U officiƫel (sic!) op de hoogte brengen van gebeurtenissen op dinsdag 28 juni j.l waarbij ook uw dochter betrokken was.......

........Een aantal leerlingen, waaronder uw dochter, hebben zich niet aan een aantal afspraken gehouden: ze zijn vanaf de boot - zonder iets te vragen of te zeggen - hun eigen gegaaan.
Dat ze daarbij een oud-docent bezochten is ons inmiddels bekend, maar dat doet niets af aan de situatie. Vervolgens waren deze leerlingen te laat bij de lunchafspraak. .......

......We vinden dit gedrag niet toelaatbaar......"

Gelukkig was het bezoek aan "Pedur Lock" (waarom we het zo uit spraken weet ik ook niet meer) het meer dan waard!
Saskia

beerends zei

saskia!
jij hebt gewoon die brief nog??
wat briljant.
och, de herinneringen...

ik stel een reunie voor. bel jij pedur lock?

Dick Jansen zei

Geachte heer Beerends,
Leuk hoe levendig uw verhaal gehouden word met alle reacties.
Een toevoeging op uw sleutel verhaal, door de veilgheid sloten die wij gebruiken bestaat de mogelijkheid om wel het zwembad met alle gasten te betreden, maar uw bungalow is alleen toegankelijk met uw sleutel.
Veiligheid staat in vele facetten voorop binnen onze organisatie.
Vanzelfsprekend vinden wij het leuk als u het zelf nog eens komt uit proberen :-)

Dick Jansen
General manager Landal Sluftervallei en Landal Villapark Vogelmient

Ritsjart Forrest zei

Geachte heer Beerends & andere bezoekers,

Hahahahahaha, dank voor de input. Vooral de hoofdgeulen, prielen, kwelderflora en zeealsem hebben mij mateloos gefascineerd.
Ik heb ook nog een brief; van 't IG; waarin wordt medegedeeld dat ik, op een plek waar leerlingen uberhaupt niet mocht roken (!), in gezelschap van anderen cannabis gebruikte. Ook hoogst ontoelaatbaar.